Waardering en Erkenning

Bedankt dat je er bent
Ook in dit nieuwe jaar wil ik weer graag mijn waardering en erkenning uitspreken voor jou. Jouw bereidheid en motivatie om jezelf, ondanks moeite en inspanningen, te ontwikkelen, te zoeken naar oplossingen en daarmee bij te dragen aan het geluk en het succes van jezelf en je kinderen zorgt ervoor dat 2012 weer een beetje mooier wordt dan voorheen. En ik besef maar al te goed dat als jij er niet zou zijn ik dit artikel voor niets zou schrijven. Bedankt voor je belangstelling. Ik wens je alle goeds.

Ik doe mijn best om bij te dragen aan jouw groei en ontwikkeling en daarom kan ik je nog  veel meer vertellen over waardering en erkenning. Het zijn basisbehoeften die vanuit oprechtheid zoveel kunnen toevoegen aan het geluk en succes van ons, van onze kinderen en van ons onderwijs. Kijk wat je er mee kunt in je klas en je leven.

Basisbehoeften
Als er twee redenen zijn waarom mensen iets doen dan is het wel om waardering en erkenning te krijgen. We snakken er naar. En het is zo gemakkelijk om te geven. En toch doen we vaak het tegenovergestelde, zonder het te beseffen, uit gewoonte, omdat we zelf ook vooral gewend zijn gestuurd te worden vanuit wat er niet goed gaat, vanuit zeuren en vitten. En dat het laatste zou werken is echt een misvatting. Het werkt zoveel prettiger en ongelooflijk veel effectiever om te waarderen en te erkennen.

Naar de kleuterschool
Soms kom je een boek na 20 jaar weer eens tegen. En altijd op het juiste moment. Dale Carnegie schrijft in ‘how to win friends and influence people’ het volgende verhaal:
Stan komt bij thuiskomst zijn zoontje Tim van vier jaar trappelend en gillend van protest op de grond tegen. Morgen gaat hij voor het eerst naar de kleuterschool en daar is hij het niet mee eens. Gewoonlijk zou hij het kind terechtwijzen en naar zijn kamer sturen maar hij bedacht iets anders. Samen met zijn vrouw en andere zoon bedacht hij een lijstje van wat hij, door de ogen van Tim, leuk zou vinden op de kleuterschool. Zingen, tekenen, kleien,  spelletjes doen, vrienden maken, kleuren, …. En dat laatste gingen ze doen, aan de keukentafel. Met veel plezier waren ze aan het kleuren toen Tim vroeg of hij ook mee mocht doen.
‘Nee, dat kan niet. jij moet eerst naar de kleuterschool om te leren hoe je moet kleuren.’ Vervolgens begon Stan het lijstje uit te leggen van de dingen die op de kleuterschool allemaal gedaan worden.
De volgende ochtend komt Stan zijn jongste zoon tegen half-slapend in een stoel in de huiskamer. ‘Ik wacht tot ik naar de kleuterschool moet want ik wil niet te laat komen.’

Door de ogen van de ander
Op het moment dat ik, bij het sturen van de ander, niet uitga van wat ik zelf wil maar de ander als uitgangspunt neem, kan ik motiveren en leiden. Ik maak me er zelf regelmatig schuldig aan en zie het van een ander altijd veel gemakkelijker, maar het zeuren over het huiswerk van mijn zoon of dochter werkt gewoon nooit, tegengesteld en relatie-verstorend. Op het moment dat ik daar mee wil beginnen bijt ik op mijn tong en bedenk me weer het verhaal van de man en vrouw die hun hele leven hun best hebben gedaan om elkaar te veranderen en aan het eind van hun leven tot de conclusie moesten komen dat ze geen tijd en energie over hebben gehad om van elkaar te houden.
Als ik belangstelling voor mijn kinderen heb, vertrouwen in ze stel, hun inspanningen voor school erken en waardeer en bereid ben om hen te helpen als ze me nodig hebben zie ik dat ze vervolgens gedreven hun huiswerk maken.

Waardering en erkenning
Je kunt, en als je het mij vraagt mag zelfs, geen respect verwachten als je het eerst niet zelf geeft. Net zo goed als dat je van de haard geen warmte mag verwachten als je er niet eerst houtblokken opgooit. Waardering is een basisbehoefte. Het motiveert ons tot grote hoogten. De leukste optredens met mijn band zijn niet die met de beste betaling of de grootste fooi aan het eind maar die met het meest enthousiaste applaus en de complimenten. Ik ga niet beter spelen, lesgeven of wat dan ook wanneer ik te horen krijg dat ik niet voldoe of te kort schiet. Ik presteer telkens boven verwachting als ik waardering krijg en erkend word in dat wat ik goed kan. Het is een basisprincipe. Het werkt voor mij, het werkt voor jou en het werkt voor ieder kind. Als jij ervoor kunt zorgen dat een ander zich prettig voelt zul je stimuleren, motiveren en kunnen leiden. En jij kunt dat, je bent er zelfs goed in. Het is een bewuste keuze voor waardering en erkenning. Ik wens je er heel veel van in 2012.